پیر

گویند از کنیزان و همراهان امام رضا (ع) بوده است .بر لب قنات روستای یوسف آباد (بم) به خاک سپرده شده است و هر شبهای جمعه بانوان روستا به زیارت آن می شتابند و گاهگاهی برای برآورده شدن حاجت در آنجا چایی به مردم تعارف میکنند . از زمانهای دور بیاد دارم که نان وماست هم نذری میدادند و  در کنار جوی آب برای ماهیهای زیاد درون قنات نان می گذاشتند که با استقبال ماهیها روبرو می شد.

یکی دیگر از مراسمات درون پیر روشن کردن شمع بود که از چوب و پنبه ونفت ساخته می شد .شمعها را روشن می کردند و از سیاهی که روی دیوار میماند برای تبرک بر میداشتند و بر پیشانی نوزادان و نوجوانان میکشدند رسمی که به آن خال برداری میگویند.

متاسفانه چند سالی است که سقف آن فرو ریخته و در حال ویران شدن است و علی رغم اراده ای که نزد اهالی برای بازسازی این بنا  وجود دارد  اداره اوقاف مانع از نوسازی می شود.

                                               السلام علیک یا پیر غریب

/ 0 نظر / 21 بازدید